Leonardo da Vinci. Dama z gronostajem

piątek, 19 maja 2017 - niedziela, 17 maja 2020

  • piątek, 19 maja 2017 - niedziela, 17 maja 2020
>

Jeden z najpiękniejszych portretów na świecie, najważniejszy i najcenniejszy obraz w polskich zbiorach. Jeden z zaledwie kilkunastu namalowanych przez Leonarda da Vinci obrazów od 19 maja 2017 prezentowany jest w Gmachu Głównym MNK.

Od 29 grudnia 2016 roku Dama z gronostajem jest własnością Muzeum Narodowego w Krakowie. Arcydzieło namalował 38-letni Leonardo w roku 1490 w Mediolanie. Obraz przedstawia dziewczynę trzymającą na lewej ręce białe zwierzątko, gronostaja (odmianę łasicy), a prawą - głaszczącą jego futerko. Kupił go około roku 1800, zapewne we Włoszech, książę Adam Jerzy Czartoryski i ofiarował swojej matce Izabeli Czartoryskiej. Izabela umieściła go w 1809 roku w Domku Gotyckim – jednym z dwóch budynków nowootwartego, pierwszego na polskich ziemiach muzeum „narodowego” w Puławach.

Dziewczyna ukazana na portrecie to Cecylia Gallerani, kochanka księcia Mediolanu Lodovica Sforzy, zwanego Maurem. Obraz jest alegorią miłości ich obojga, a gronostaj (po włosku ermellino) na ręku dziewczyny jest ich emblematem. Po tym, jak Sforza w 1488 roku przyjął od Ferdynanda Aragońskiego, króla Neapolu, „Order gronostaja”, nazywano go „Ermellino Bianco” („Białym gronostajem”). Od nazwy łasicy i gronostaja ( po grecku „galee”) pochodzą też dwie pierwsze sylaby nazwiska Cecylii. Podobno ją także nazywano "Ermelliną". Zatem zwierzątko to także kryptonim obojga kochanków.

***

bilety 10/8 zł, rodzinny 17 zł, grupowy 7/5 zł

Zapisy od grup zorganizowanych i osób indywidualnych na wejścia bez przewodnika oraz oprowadzanie w j. polskim lub angielskim: tel. +48 12 43 35 744, e-mail: rezerwacja@mnk.pl

 

Gmach Główny

al. 3 Maja 1

Najważniejsze zjawiska w polskiej sztuce XX wieku, historia broni i umundurowania w Polsce, galeria rzemiosła oraz kilkanaście dużych wystaw czasowych w roku.

Szybko poszerzające się zbiory założonego w 1879 roku Muzeum Narodowego wymagały przestrzeni, jakiej wówczas w Krakowie brakowało. Dlatego na początku XX wieku zrodziła się myśl o budowie nowego gmachu, który miałby zarazem upamiętniać wieloletnie starania Polaków o odzyskanie niepodległości. Zaraz po zakończeniu I wojny światowej, w wolnej już Polsce, zaczęto pozyskiwać środki na budowę odpowiedniej siedziby. Wznoszenie gmachu przy wytyczonych nieco ponad dwie dekady wcześniej reprezentacyjnych Alejach Trzech Wieszczów rozpoczęto w 1934 roku. Dziś Muzeum Narodowe w Krakowie liczy kilkanaście oddziałów, zaś w Gmachu Głównym czynne są aż trzy stałe galerie. Na parterze umieszczono zbiory militariów – ekspozycja Broń i Barwa w Polsce przedstawia historię polskiego uzbrojenia i umundurowania od czasów średniowiecza do II wojny światowej. W Galerii Rzemiosła Artystycznego pokazano kolekcje tkanin, złotnictwa, szkła, ceramiki, mebli, instrumentów muzycznych oraz judaików pozwalające prześledzić przemiany stylowe od wczesnego średniowiecza po XX wiek. Galeria Sztuki Polskiej XX wieku w chronologiczno-problemowym układzie prezentuje ważne tendencje w malarstwie, rzeźbie, grafice i fotografii polskich artystów ubiegłego stulecia. W salach wystaw zmiennych organizowane są największe ekspozycje czasowe Muzeum Narodowego w Krakowie.

Bilety na wystawy stałe: normalny 11 zł, ulgowy 6 zł, rodzinny 20 zł, wstęp wolny w niedzielę

OK Nasz strona korzysta z plików cookies w celach statystycznych, marketingowych i promocyjnych. Możesz wyłączyć tą opcję w ustawieniach prywatności swojej przeglądarki.