Capella Cracoviensis w kościele Najświętszego Salwatora

piątek, 28 lipca 2017, 20:00

  • piątek, 28 lipca 2017, 20:00
  • piątek, 4 sierpnia 2017, 20:00
  • piątek, 11 sierpnia 2017, 20:00
>

Privatissimus – tak zatytułowany jest cykl koncertów Capelli Cracoviensis, które odbywają się w letnie piątki w kościele Najświętszego Salwatora. W kameralnym, intymnym wnętrzu zwierzynieckiej świątyni posłuchamy muzyki na sekstet smyczkowy, dzieł sakralnych na pięć głosów z pozytywem i utworów barokowych sponsorowanych przez dumny hanzeatycki Hamburg.

28 lipca 2017, 20.00
Verklärte Nacht

Arnold Schönberg Verklärte Nacht
Johannes Brahms Sekstet B-dur

Capella Cracoviensis na historycznych instrumentach: Maciej Czepielowski, Jadwiga Czepielowska (skrzypce), Jacek Dumanowski, Aneta Dumanowska (altówka), Konrad Górka, Teresa Kamińska (wiolonczela)

4 sierpnia 2017, 20.00
Dulcis Amor Jesu

w programie: Heinrich Albert, Cèsar Franck, Heinrich Schütz, Hieronymus Praetorius

Antonina Ruda (sopran)
Helena Poczykowska (alt)
Karol Kusz, Szczepan Kosior (tenor)
Marek Opaska (bas)
Yves Bilger (pozytyw/dyrygent)

11 sierpnia 2017, 20.00
Hamburger Ratsmusik

w programie: Matthias Weckmann, William Brade, Jan Christian Bach

Capella Cracoviensis na historycznych instrumentach
Marcin Świątkiewicz (klawesyn)

Kościół Najświętszego Salwatora

ul. bł. Bronisławy 11a

Najbardziej tajemniczy z zabytków Salwatora i jeden z najstarszych kościołów Krakowa.

Ze znanych źródeł po raz pierwszy wymienia go rocznik z 1148 roku, ale legendy – szerzone już w najstarszym przewodniku po Krakowie (1603) – wiążą powstanie kościoła Najświętszego Salwatora z państwem pierwszych Piastów i misją św. Wojciecha, który miał tu głosić kazanie przed wyprawą chrystianizacyjną do Prusów.

Kościół ma romańskie fundamenty i niektóre charakterystyczne dla tego stylu detale architektoniczne. Jego dzisiejsza postać jest efektem barokowej przebudowy w XVI i XVII wieku. Niegdyś przechowywano tu cudowny krucyfiks (dziś ma się on znajdować we Włoszech), do którego nawiązuje obraz z 1605 roku w ołtarzu głównym, przedstawiający scenę adoracji ukrzyżowanego Chrystusa przez ubogiego grajka. Krucyfiks był bogato zdobiony, a wiszący na krzyżu Jezus miał ubrane trzewiki. Według uwiecznionej na obrazie legendy, Zbawiciel ulitował się nad biedą skrzypka i zrzucił jeden z trzewików z nogi w darze dla niego. Pobożny grajek chciał zwrócić krucyfiksowi ten hojny podarunek, ale został obdarowany powtórnie.

W obejściu świątyni znajduje się malowniczy ogród z dawnym cmentarzem parafialnym. W jego narożniku stoi przycupnięty drewniany dom z pierwszej połowy XIX wieku – tzw. chatka grabarza.

Zobacz także:

  • Romańskie elementy wystroju – kamienna mensa pod ołtarzem głównym, mur w prezbiterium, okna
  • Renesansowe freski z początku XVI wieku – grupa Ukrzyżowania i cudowne rozmnożenie chleba
  • Późnorenesansowa ambona
  • Organy na XVII-wiecznym chórze

OK Nasz strona korzysta z plików cookies w celach statystycznych, marketingowych i promocyjnych. Możesz wyłączyć tą opcję w ustawieniach prywatności swojej przeglądarki.