12. Letni Festiwal Muzyczny Wawel o zmierzchu

sobota, 20 lipca 2019, 19:30

  • sobota, 20 lipca 2019, 19:30
  • sobota, 27 lipca 2019, 19:30
  • sobota, 3 sierpnia 2019, 19:30
  • sobota, 10 sierpnia 2019, 19:30
  • sobota, 17 sierpnia 2019, 19:30
  • sobota, 24 sierpnia 2019, 19:30
  • sobota, 31 sierpnia 2019, 19:00
  • sobota, 6 lipca 2019, 10:00
  • sobota, 6 lipca 2019, 20:00
  • sobota, 13 lipca 2019, 19:30
>

Trudno o bardziej nastrojowe okoliczności kontemplacji muzyki poważnej niż słuchanie jej na żywo w zjawiskowej wawelskiej scenerii w letni wieczór.
12. Letni Festiwal Muzyczny Wawel o zmierzchu odbędzie sie w dniach 6 lipca - 31 sierpnia.

6 lipca 2019
Dziedziniec Arkadowy

10.00-13.00
Młodzi pianiści na Dziedzińcu Arkadowym
10.00 - Maria Słysz
11.00 - Aleksandra Dąbek
12.00 - Paweł Wojciechowski
w programie:
Ludwig van Beethoven, Fryderyk Chopin, Franz Liszt, Karol Szymanowski…

20.00
Koncert inauguracyjny na Dziedzińcu Arkadowym
Krzysztof Książek – fortepian
Orkiestra CORda Cracovia
Łukasz Borowicz – dyrygent
w programie:
Fryderyk Chopin - Fantazja A dur na tematy polskie na fortepian i orkiestrę  
Maurice Ravel - Koncert fortepianowy G dur
Ludwig van Beethoven - V Symfonia c moll

13 lipca 2019
Dziedziniec Batorego

19.30
Dmytro Holovenko – gitara
w programie:
Mauro Giuliani, Stanisław Moniuszko, Joaquín Rodrigo, Roland Dyens

20 lipca 2019
Dziedziniec Batorego

19.30

Iwona Socha – sopran
Adam Sobierajski – tenor
Renata Żełobowska-Orzechowska – fortepian
w programie:
Fryderyk Chopin, Stanisław Moniuszko, Giuseppe Verdi

27 lipca 2019
Dziedziniec Batorego

19.30
Malawski Trio:
Maciej Lulek – skrzypce
Barbara Łypik-Sobaniec – wiolonczela
Sławomir Cierpik – fortepian
w programie:
Wolfgang Amadeusz Mozart, Artur Malawski, Adam Walaciński

3 sierpnia 2019
Dziedziniec Arkadowy

19.30
Kevin Kenner - fortepian
w programie:
Fryderyk Chopin, Ignacy Jan Paderewski, Karol Szymanowski

10 sierpnia 2019
Dziedziniec Batorego

19.30
Oleh Malovichko – klarnet
Radosław Goździkowski – fortepian
w programie:
Fryderyk Chopin, Charles-Marie Widor, Witold Lutosławski, Marcel Chyrzyński

17 sierpnia 2019
Dziedziniec Batorego

19.30
Mariola Cieniawa – fortepian
Kwartet smyczkowy Cordes Classiques:
Piotr Marciak – skrzypce
Marcin Kmiecik – skrzypce
Ryszard Sneka – altówka
Tomasz Wyroba – wiolonczela
w programie:
Stanisław Moniuszko, I Kwartet smyczkowy d-moll
Fryderyk Chopin, Koncert fortepianowy e-moll (wersja w kwartetem smyczkowym) 

24 sierpnia 2019
Dziedziniec Batorego

19.30
Aleksandra Kuls – skrzypce
Bartosz Koziak – wiolonczela
Marcin Koziak – fortepian
w programie:
Claude Debussy, Maurice Ravel, Karol Szymanowski

31 sierpnia 2019
Dziedziniec Arkadowy

19.00
Koncert finałowy
Katarzyna Oleś-Blacha – sopran
Wanda Franek – mezzosopran
Tomasz Kuk – tenor
Przemysław Firek – bas
Orkiestra CORda Cracovia
Sebastian Perłowski – dyrygent
w programie:
Stanisław Moniuszko (w 200-lecie urodzin kompozytora):
Bajka – uwertura fantastyczna
Uwertura do opery Halka
Wiązanka arii i ansambli z oper: Halka, Rokiczana, Straszny dwór
Tańce góralskie z opery Halka
Mazur z opery Halka

Bilety na każdy z koncertów: 60/40 zł (oprócz koncertu mlodych pianistów - wstęp wolny)
Bilety dostępne m.in. w Punkcie Informacji Miejskiej, ul św. Jana i Punkcie Informacji Zamku Królewskiego na Wawelu – Centrum Promocji i Informacji, budynek nr 9

Zamek Królewski na Wawelu

Wawel 5

Spektakularna renesansowa rezydencja pałacowa, którą podziwiamy do dziś na wawelskim wzgórzu, powstała w wyniku przebudowy gotyckiego zamku królewskiego w pierwszej połowie XVI wieku na życzenie Zygmunta I Starego. Mieszkali tu polscy królowie z najbliższą rodziną, a w reprezentacyjnych komnatach toczyło się życie dworskie i polityczne.

Zamek imponuje otwartą przestrzenią dziedzińca arkadowego, z którego prowadzą drogi na poszczególne wystawy: Reprezentacyjne Komnaty Królewskie, Prywatne Apartamenty Królewskie, Skarbiec i Zbrojownia, Sztuka Wschodu. Dla zainteresowanych historią zamku i wzgórza w okresie wczesnego średniowiecza dostępna jest ekspozycja Wawel Zaginiony.

Zwiedzanie wnętrz zamkowych pozwala wyobrazić sobie szczegóły dawnego życia monarchów. Sale na pierwszym piętrze (Prywatne Apartamenty Królewskie) mieszczą ekspozycję nawiązującą do ich dawnego charakteru i wyposażenia. Znajdują się tutaj mieszkania królewskie, komnaty świty dworskiej, pokoje dla gości i pomieszczenia, w których monarchowie oddawali się swoim pasjom. Szczególne zainteresowania królów Polski w XVI wieku były związane z wiedzą tajemną i alchemią. W jednej z wież Zygmunt III Waza miał urządzoną pracownię, w której podobno przeprowadzał eksperymenty z udziałem wybitnego alchemika Michała Sędziwoja. Wcześniej na zamku miał działać na poły legendarny mistrz Twardowski. Podobno król Zygmunt II August kazał mu wywołać ducha swojej ukochanej, przedwcześnie zmarłej małżonki Barbary Radziwiłłówny. Spośród eksponowanych w tych wnętrzach dzieł sztuki szczególną wartość przedstawiają arrasy z unikatowej kolekcji Zygmunta II Augusta, wykonane w Brukseli w połowie XVI wieku. Jest to największy na świecie zespół tapiserii zrealizowany na zamówienie jednego władcy. W Prywatnych Apartamentach możemy podziwiać przede wszystkim arrasy pejzażowo-zwierzęce, czyli werdiury.

Zwiedzając drugie piętro zamku (Reprezentacyjne Komnaty Królewskie), wkraczamy w przestrzeń oficjalnych wydarzeń rangi państwowej, które rozgrywały się tutaj w czasach Złotego Wieku polskiej kultury. Szczególnie warto zwrócić uwagę na sale posiedzeń dwóch izb parlamentu, czyli Sejmu. Pierwsza z nich obradowała w sali zwanej dziś Senatorską. Ta największa komnata zamkowa gościła też inne ważne uroczystości państwowe i dworskie, bale, widowiska teatralne i występy muzyków, a także królewskie wesela. Na ścianach sali Senatorskiej – pokrytych kurdybanem, czyli barwioną i bogato zdobioną skórą – można podziwiać kolejne majestatyczne arrasy z kolekcji Zygmunta II Augusta, tym razem o tematyce biblijnej. Niższa izba Sejmu obradowała w sali Poselskiej zwanej także Pod Głowami od jej najbardziej charakterystycznego elementu, czyli rzeźbionych renesansowych głów umieszczonych w kasetonowym stropie. Tutaj również król przyjmował poselstwa i wydawał wyroki. Z jedną z dekoracyjnych głów, przedstawiającą kobietę z przepaską na ustach, wiąże się legenda. Gdy Zygmunt August miał pewnego dnia wydać wyrok w trudnej sprawie, głowa przemówiła ze stropu: Rex Auguste iudica iuste („Królu Auguście, sądźcie sprawiedliwie”). Jej słowom stało się zadość, ale od tamtej pory usta kobiety zasłania przepaska, aby już nigdy nie ingerowała w królewskie decyzje.

W czasie obrad Sejmu sądy królewskie odbywały się w innej reprezentacyjnej komnacie, zwanej salą Pod Orłem. Na jej ścianach, oprócz kurdybanu, możemy dziś oglądać portrety królewskie i sceny historyczne z XVII wieku. W podobnej barokowej stylistyce jest utrzymana sala Pod Ptakami, której ozdobą są marmurowy kominek projektu Giovanniego Trevano i portale z herbami dynastii Wazów. Była to ulubiona komnata Zygmunta III. Przylega do niej niewielka kaplica bogato zdobiona stiukami, w której król zwykle słuchał mszy. Gratką dla zainteresowanych militariami i rycerstwem będą z kolei sala Pod Przeglądem Wojsk – z fryzem ukazującym defiladę wojskową przed królem – i sala Turniejowa, której fryz przedstawia turniej rycerski. Malowidła, dzieło Antoniego z Wrocławia i Hansa Dürera (brata słynnego Albrechta), powstały w pierwszej połowie XVI wieku.

Zainteresowania militarne (ale nie tylko) można rozwinąć, oglądając wystawę w Skarbcu Koronnym i Zbrojowni. Najcenniejszym eksponatem jest tutaj Szczerbiec – miecz koronacyjny królów Polski o 800-letniej historii, jedna z najważniejszych pamiątek historycznych naszego kraju. Oprócz niego ekspozycja mieści wiele rodzajów broni i zbroi z różnych czasów, a także liczne trofea wojenne.

Trofea można również oglądać na wystawie Sztuka Wschodu, która gromadzi kolekcję zabytków uzyskanych w wyniku militarnych i handlowych kontaktów z krajami Bliskiego Wschodu oraz kolekcję ceramiki chińskiej. Dzieła rzemiosła artystycznego Turcji, Krymu, Kaukazu czy Iranu przez stulecia przenikały do Polski, a tutejsza obyczajowość szlachecka i dworski ceremoniał przybrały w XVII wieku rysy nieco orientalne – „sarmackie”.

OK Nasz strona korzysta z plików cookies w celach statystycznych, marketingowych i promocyjnych. Możesz wyłączyć tą opcję w ustawieniach prywatności swojej przeglądarki.