Baśń o wężowym sercu
wtorek, 10 lutego 2026, 19:00
Spektakl oparty jest na „Baśni o wężowym sercu. Wtórym słowie o Jakóbie Szeli” Radka Raka, powieści nagrodzonej w 2020 roku nagrodą literacką Nike. Punktem wyjścia dla twórców jest pytanie o tożsamość: tę osobistą – w której chęć dokonania zmiany w świecie zawsze jest okupiona przemianą samego siebie; tę społeczną, w której nasza chłopska i szlachecka przeszłość miesza się ze sobą i tę polityczną – w której skomplikowane koleje rabacji pokazują tragiczne splątanie stanowych resentymentów, historii krzywd i pragnienia zemsty, przez które nadzieja na ponadklasowe, polskie powstanie niepodległościowe kończy się krwawą rzezią szlachty.
Niektórzy żydowscy uczeni powiadają, że każdej nocy świat rozmontowywany jest na części i na nowo składany przez tajemniczego demiurga. A ponieważ, jak każdy, bywa on omylny, nowy świat podobny jest do poprzedniego, ale zawsze trochę inny, niektóre rzeczy zaś przesuwają się w dziwny sposób. Zdarza się też, że ta lub owa część świata zapodziewa się gdzieś i znika. Dlatego nie ma w świecie żadnego ładu, porządku ni celowości, bo wszelki ład, porządek i celowość są tylko ułudą. Obwoźna trupa wiejskich aktorów próbuje złożyć ten świat w całość, snując opowieść o Jakóbie Szeli. Jakób, cham, który utracił własne serce i własną tożsamość, pragnie zostać panem. Ponieważ jednak w świecie musi zostać zachowana równowaga, pan i cham zamieniają się miejscami – lub przynajmniej każdy z nich przechwytuje cząstkę tożsamości drugiego. Baśń zaś rządzi się własnymi prawami – mieszając prawdę, domysł, kłamstwo i w końcu fikcję, która być może okaże się wyższym porządkiem prawdy.
Obsada:
- Magda Grąziowska
- Paulina Kondrak
- Zbigniew W. Kaleta
- Grzegorz Mielczarek
- Beata Paluch
- Łukasz Stawarczyk
- Łukasz Szczepanowski
Twórcy:
- Beniamin M. Bukowski Reżyseria
- Beniamin M. Bukowski, Amadeusz Nosal Scenariusz i Dramaturgia
- Aleksandra Żurawska Scenografia
- Julia Ulman Kostiumy
- Anna Stela Muzyka
- Julia Mazur Asystent kostiumografa
- Monika Stolarska Reżyseria światła
- Katarzyna Witek Choreografia
- Maja Wisła Szopińska Asystent reżysera
- Amadeusz Nosal Multimedia
- Zbigniew S. Kaleta Inspicjent/sufler
Nowa Scena
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej
ul. Jagiellońska 1
Jeden z najstarszych teatrów w Polsce. Współczesny repertuar Narodowego Starego Teatru w Krakowie wypełniają zarówno sztuki współczesne, jak i reinterpretacje klasyki dramatu. Do historii polskiej sceny przeszły Dziady Adama Mickiewicza w reżyserii Konrada Swinarskiego czy inscenizacja Biesów Fiodora Dostojewskiego dokonana przez Andrzeja Wajdę. Obecny repertuar teatru wypełniają zarówno dramaty współczesne, jak i reinterpretacje klasyki gatunku. Teatr jest jedną z trzech scen narodowych w Polsce, które podlegają bezpośrednio ministrowi kultury.
Powołanie Narodowego Starego Teatru datowane jest na dzień 17 października 1781 roku, jednak dopiero w 1798 roku starosta Jacek Kluszewski przebudował swoje dwie kamienice przy ulicy Jagiellońskiej tak, by spełniały wymogi siedziby teatru, którego wnętrze wzorowano na wiedeńskim Leopoldstädter Theater w Wiedniu. Przedstawienia grano w nim od 1 stycznia 1799 roku. Teatralny gmach zmieniał się na przestrzeni czasu, jego dzisiejszy kształt w stylu krakowskiej secesji, który możemy podziwiać do dziś, zawdzięcza przebudowie z przełomu XIX i XX wieku.
Stary Teatr był pierwszym publicznym zawodowym teatrem w Polsce. Przez cały XIX wiek największą siłą Starego Teatru był zespół aktorski złożony z wybitnych artystów i artystek spod znaku „szkoły krakowskiej” (do dziś nad schodami prowadzącymi na Dużą Scenę wisi portret wybitnej aktorki Heleny Modrzejewskiej), który realizował sposób myślenia o spektaklach oraz nowoczesnej grze aktorskiej wprowadzony przez Stanisława Koźmiana. Polegał on przede wszystkim na odejściu od deklamacji i gwiazdorstwa, tak charakterystycznych wówczas dla scen warszawskich, na rzecz umiaru, naturalności, szczerości i prostoty. W repertuarze Starego Teatru znajdowała się klasyka literatury światowej i polskiej, jak również dramaturgia współczesna, co pozostaje jego zasadą do dziś. W Starym Teatrze pracowali najważniejsi twórcy polskiego teatru: Tadeusz Kantor, Lidia Zamkow, Jerzy Grotowski, Zygmunt Hübner, Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Andrzej Wajda, Krystyna Zachwatowicz, Jerzy Grzegorzewski, Stanisław Radwan, Zygmunt Konieczny, Zofia i Jerzy Skarżyńscy, Jerzy Juk-Kowarski, Krystian Lupa, Paweł Miśkiewicz. Debiutowali tu Grzegorz Jarzyna i Krzysztof Warlikowski. Stary Teatr współpracuje z artystami, których twórczość niekiedy wzbudza kontrowersje, jak Maja Kleczewska, Paweł Demirski, Monika Strzępka, Barbara Wysocka, Michał Borczuch, Krzysztof Garbaczewski, Jan Klata, Wiktor Rubin czy Michał Zadara.
Stary Teatr dysponuje trzema scenami – Duża i Mała znajdują się w budynku przy ulicy Jagiellońskiej, zaś Scena Kameralna usytuowana jest przy ulicy Starowiślnej 21. Na tej ostatniej grane były najwybitniejsze spektakle Krystiana Lupy Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna, Kalkwerk, Rodzeństwo, Bracia Karamazow, Mistrz i Małgorzata, Zaratustra czy Factory 2.
W 1985 roku do teatru dołączono następną kamienicę od ulicy Jagiellońskiej (po lewej stronie od wejścia głównego), w której obecnie znajdują się pomieszczenia biurowe, sale prób, archiwum, pracownie i magazyny.
Polecamy
10. Międzynarodowy Festiwal Duetów Fortepianowych „Duettissimo”
czwartek, 9 kwietnia 2026 - niedziela, 19 kwietnia 2026
Marian Ruzamski. Sztuka pamięci
czwartek, 9 kwietnia 2026, 18:00 - niedziela, 3 maja 2026
Janusz Leśniak. leśniaki Ukryty Porządek
piątek, 10 kwietnia 2026 - niedziela, 24 maja 2026
Gotyk w Karpatach
piątek, 10 kwietnia 2026 - niedziela, 9 sierpnia 2026








