Straszny dwór
środa, 16 grudnia 2026, 17:00
Co dzisiaj straszy w Strasznym Dworze?
Czy społeczeństwo z zapisanym w genotypie doświadczeniem wojny jest w stanie wytworzyć odpowiednie mechanizmy obronne wobec dzisiejszych zagrożeń? Gdzie leży źródło zbiorowego lęku?
Korzystając z patriotyczno-wyzwoleńczego kontekstu jednej z najsłynniejszych polskich oper autorstwa Stanisława Moniuszki, spektakl podejmie temat ciała – manifestującego, rozczłonkowanego, kalekiego, które straszy i odstrasza, a być może jest nośnikiem nieuświadomionych, głęboko zakorzenionych fobii.
Na mieszkańców i gości „Strasznego Dworu” oddziałują obrazy ilustrujące zdarzenia z historii Polski. Utrwalają zakorzenioną w ciele weterana przeszłość, która go konstytuuje. Jednocześnie ciało to – poprzez swoje zdeformowanie, zniekształcenie, zdekonstruowanie, naznaczenie przeszłością – nosi ją w sobie i nieprzerwanie kultywuje.
Spektakl jest rewersem opery Moniuszki, próbą rekonstrukcji wątków zaszytych w Strasznym Dworze i tym samym krytycznym spojrzeniem na traumatyzujacą kolejne pokolenia edukację historyczną. W cieniu świata opery funkcjonują polskie zaświaty, mroczne muzeum martyrologii, w którym portrety rodzinne faktycznie ożywają i straszą.*
Obsada
- Ewa Kolasińska
- Beata Malczewska
- Paulina Kondrak
- Krzysztof Globisz
- Adam Nawojczyk
- Łukasz Szczepanowski
- Błażej Peszek
Twórcy
- Anna Obszańska Reżyseria
- Maciej Podstawny Tekst i dramaturgia
- Małgorzata Penkalla Muzyka
- Jan Baszak Scenografia
- Jędrzej Jęcikowski Reżyseria świateł
- Mateusz Jagodziński Kostiumy
- Hanna Nowak Inspicjent
- Premiera: 14 lutego 2025 roku
- *Informacja pochodzi od Starego Teatru
Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej
ul. Jagiellońska 1
Jeden z najstarszych teatrów w Polsce. Współczesny repertuar Narodowego Starego Teatru w Krakowie wypełniają zarówno sztuki współczesne, jak i reinterpretacje klasyki dramatu. Do historii polskiej sceny przeszły Dziady Adama Mickiewicza w reżyserii Konrada Swinarskiego czy inscenizacja Biesów Fiodora Dostojewskiego dokonana przez Andrzeja Wajdę. Obecny repertuar teatru wypełniają zarówno dramaty współczesne, jak i reinterpretacje klasyki gatunku. Teatr jest jedną z trzech scen narodowych w Polsce, które podlegają bezpośrednio ministrowi kultury.
Powołanie Narodowego Starego Teatru datowane jest na dzień 17 października 1781 roku, jednak dopiero w 1798 roku starosta Jacek Kluszewski przebudował swoje dwie kamienice przy ulicy Jagiellońskiej tak, by spełniały wymogi siedziby teatru, którego wnętrze wzorowano na wiedeńskim Leopoldstädter Theater w Wiedniu. Przedstawienia grano w nim od 1 stycznia 1799 roku. Teatralny gmach zmieniał się na przestrzeni czasu, jego dzisiejszy kształt w stylu krakowskiej secesji, który możemy podziwiać do dziś, zawdzięcza przebudowie z przełomu XIX i XX wieku.
Stary Teatr był pierwszym publicznym zawodowym teatrem w Polsce. Przez cały XIX wiek największą siłą Starego Teatru był zespół aktorski złożony z wybitnych artystów i artystek spod znaku „szkoły krakowskiej” (do dziś nad schodami prowadzącymi na Dużą Scenę wisi portret wybitnej aktorki Heleny Modrzejewskiej), który realizował sposób myślenia o spektaklach oraz nowoczesnej grze aktorskiej wprowadzony przez Stanisława Koźmiana. Polegał on przede wszystkim na odejściu od deklamacji i gwiazdorstwa, tak charakterystycznych wówczas dla scen warszawskich, na rzecz umiaru, naturalności, szczerości i prostoty. W repertuarze Starego Teatru znajdowała się klasyka literatury światowej i polskiej, jak również dramaturgia współczesna, co pozostaje jego zasadą do dziś. W Starym Teatrze pracowali najważniejsi twórcy polskiego teatru: Tadeusz Kantor, Lidia Zamkow, Jerzy Grotowski, Zygmunt Hübner, Konrad Swinarski, Jerzy Jarocki, Andrzej Wajda, Krystyna Zachwatowicz, Jerzy Grzegorzewski, Stanisław Radwan, Zygmunt Konieczny, Zofia i Jerzy Skarżyńscy, Jerzy Juk-Kowarski, Krystian Lupa, Paweł Miśkiewicz. Debiutowali tu Grzegorz Jarzyna i Krzysztof Warlikowski. Stary Teatr współpracuje z artystami, których twórczość niekiedy wzbudza kontrowersje, jak Maja Kleczewska, Paweł Demirski, Monika Strzępka, Barbara Wysocka, Michał Borczuch, Krzysztof Garbaczewski, Jan Klata, Wiktor Rubin czy Michał Zadara.
Stary Teatr dysponuje trzema scenami – Duża i Mała znajdują się w budynku przy ulicy Jagiellońskiej, zaś Scena Kameralna usytuowana jest przy ulicy Starowiślnej 21. Na tej ostatniej grane były najwybitniejsze spektakle Krystiana Lupy Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna, Kalkwerk, Rodzeństwo, Bracia Karamazow, Mistrz i Małgorzata, Zaratustra czy Factory 2.
W 1985 roku do teatru dołączono następną kamienicę od ulicy Jagiellońskiej (po lewej stronie od wejścia głównego), w której obecnie znajdują się pomieszczenia biurowe, sale prób, archiwum, pracownie i magazyny.
Polecamy
Open Eyes Art Festival 2026
czwartek, 5 listopada 2026 - niedziela, 22 listopada 2026
Piątki przy planszy w Rybnej
wtorek, 3 marca 2026 - wtorek, 29 grudnia 2026
Święta Barbaro, módl się za nami. Patronka górników w kolekcji Fernando de Mello Mendesa oraz jego kontynuatorów
poniedziałek, 11 maja 2026 - środa, 30 grudnia 2026
Kody ukryte w bibliotece
wtorek, 1 września 2026, 09:00 - czwartek, 31 grudnia 2026








