W 2025 roku z okazji setnej rocznicy urodzin sycylijskiego pisarza Andrei Camilleriego Włoski Instytut kultury prezentuje spektakl teatru tańca inspirowany jego historyczną powieścią Rewolucja Księżyca, oparty na prawdziwych wydarzeniach. Historia opowiada o niezwykłych przeżyciach Donny Eleonory de Moura, która w 1677 roku została Gubernatorką Palermo i w zaledwie 28 dni wprowadziła rewolucyjne reformy mające na celu poprawę warunków życia ludności oraz promowanie praw kobiet, stawiając czoła korupcji i oporowi Świętej Rady Królewskiej oraz biskupa Dona Rutilio Turro Mendozy, jej głównego antagonisty.

Spektakl, przygotowany przez Karolinę Porcari oraz choreografkę i tancerkę Anetę Jankowską, łączy teatr, taniec współczesny, improwizację i muzykę na żywo, aby opowiedzieć o napięciu między władzą, sprawiedliwością a społeczną odnową. Barokowe kostiumy i minimalistyczna scenografia przywodzą na myśl XVII wiek z ironią i krytycznym dystansem, umożliwiając tancerzom symboliczne przedstawienie przemian postaci oraz konflikt między oprawcami a buntownikami. Narracja uwydatnia odwagę i wizję Eleonory, jednej z pierwszych kobiet w historii Europy, która rzuciła wyzwanie ustalonemu porządkowi i propagowała sprawiedliwość oraz godność dla wszystkich.

Czy rewolucja może mieć twarz kobiety?
Spektakl powstał na motywach opartej na faktach historycznych powieści Andrea Camilleri La rivoluzione della luna. To historia Donny Eleonory, rewolucyjnej i pionierskiej postaci, jednej z pierwszych kobiet w historii Europy, która w 28 dni – tyle, co cykl Księżyca – podważyła istniejący porządek. Jako Gubernatorka miasta Palermo, rozsadziła od środka system ściśle ze sobą związanej władzy świeckiej i kościelnej poprzez skazanie na dożywocie skorumpowanych członków Świętej Rady Królewskiej, m.in. Biskupa Palermo, mordercę i pedofila. Ponadto przywróciła podmiotowość kobietom wszystkich stanów, godność ofiarom i skrzywdzonym dzieciom. Tancerze wcielają się w role Eleonory i Biskupa, jej antagonisty. Ich ruch jest oparty na opozycji, a jednocześnie postacie są w groteskowej symbiozie. Barokowe kostiumy pozwalają tancerzom bawić się konwencją, a muzyka na żywo jest bohaterem współtworzącym świat, w którym przeszłość i teraźniejszość dialogują ze sobą, wywołując głęboką warstwę etyczną i emocjonalną.

Reżyseria: Karolina Porcari
Choreografia: Aneta Jankowska
Występują: Aneta Jankowska, Gieorgij Puchalski/Andrei Kamarau
Kompozycja i muzyka na żywo: Hubert Zemler
Kostiumy i scenografia: Łukasz Błażejweski
Światła: Gieorgij Puchalski

Spektakl powstał w ramach programu Otwarta Scena Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie
Koprodukcja: Instytut Włoskiej Kultury w Warszawie, Instytut Włoskiej Kultury w Krakowie
Patronat: Ambasada Republiki Włoskiej