Kraków Travel

piątek, 19 grudnia 2025, 19:30
sobota, 20 grudnia 2025, 18:00

Filharmonia Krakowska

ul. Zwierzyniecka 1

Po gościnnych koncertach w wawelskiej sali Saskiej (i innych tymczasowych siedzibach, jak hala...

„Spójrzcie tylko, panie i panowie, co człowiek potrafi wykonać pięcioma palcami lewej ręki!” – pisał oKoncercie fortepianowym D-dur Maurice’a Ravela jego biograf Vladimir Jankélévitch. Francuski kompozytor stworzył go dla Paula Wittgensteina, amerykańskiego pianisty, który stracił prawe ramię w trakcie I wojny światowej. To bezsprzecznie wielki popis twórcy: dzieło w pełni symfoniczne, w którym rozbudowane fragmenty fortepianu i mistrzowsko opracowana konstrukcja nie pozwalają się nawet zorientować, że solista gra tylko jedną ręką. Z jego interpretacją zmierzy się w Filharmonii Krakowskiej Roger César Muraro, francuski pianista słynący z wykonań muzyki swoich rodaków: Oliviera Messiaena i właśnie Ravela (nagrał komplet jego dzieł). Francuski charakter symfonicznych wieczorów pod batutą Michała Klauzy podkreślą takźe ravelowski Koncert fortepianowy G-dur oraz Arlezjanka Georges’a Bizeta (suity nr 1 i 2), jedno z niewielu dzieł tego mocno niedocenianego w swoich czasach kompozytora, które odniosły sukces jeszcze za jego życia.

Maurice Ravel
Koncert fortepianowy G-dur
Koncert fortepianowy D-dur na lewą rękę
* * *
Georges Bizet
L'Arlésienne, suita nr 1
L'Arlésienne, suita nr 2

Roger César Muraro – fortepian
Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
Michał Klauza – dyrygent

Na zdjęciu: Roger César Muraro, fot. Jean-Baptiste Millot

filharmoniakrakow.pl

filharmonia.krakow

Dla kogo: dla dzieci, dla seniorów, dla rodzin

Inne: dostępne dla niepełnosprawnych

Filharmonia Krakowska

ul. Zwierzyniecka 1

Po gościnnych koncertach w wawelskiej sali Saskiej (i innych tymczasowych siedzibach, jak hala Sokoła przy dawnej ulicy Wolskiej, dziś Piłsudskiego, czy Pałac Spiski w Rynku Głównym) w XIX i na początku XX wieku Filharmonia znalazła swój dom w usytuowanym w pobliżu Wawelu obecnym budynku przy ulicy Zwierzynieckiej, ukończonym w 1931 roku z inicjatywy księcia kardynała Adama Stefana Sapiehy. Stało się to w 1945 roku, kiedy Filharmonia Krakowska (wówczas Państwowa Filharmonia w Krakowie) – jako pierwsza instytucja muzyczna w kraju – zainaugurowała swoją działalność po wojnie. Modernistyczną bryłę z neobarokowym wnętrzem zaprojektowano na wzór Maison du Peuple w Brukseli; fasadę wieńczą Trzy Korony – herb archidiecezji krakowskiej (budynek należy do Kurii Metropolitalnej w Krakowie; w pierwotnej koncepcji powstał on jako Dom Katolicki). Sala koncertowa – licząca około 700 miejsc – przeszła w 2020 roku generalny remont. Oprócz niej na kolejnych piętrach budynku znajdują się sale kameralne: Złota (I piętro) i Błękitna (II piętro).

W grudniu 1991 roku w gmachu Filharmonii wybuchł ogromny pożar, który doszczętnie zniszczył większość pomieszczeń, w tym salę koncertową i mieszczące się w niej organy firmy Alexandra Schukego z Poczdamu (krakowianie do dziś wspominają przerażający jęk, jaki wydawały topniejące pod wpływem gorąca piszczałki). Ich miejsce zajął ogromny 50-głosowy instrument z elektryczną trakturą rejestrów autorstwa renomowanej firmy Johannesa Klaisa z Bonn – duma melomanów i serce muzyki organowej starego Krakowa.

Obok cotygodniowych koncertów symfonicznych Filharmonia Krakowska organizuje także recitale mistrzowskie i koncerty edukacyjne dla dzieci i młodzieży, zaś latem spotkania z muzyką przybierają formę kameralnych koncertów o nieco lżejszym charakterze. Specjalnością jej repertuaru stały się oratoria, których prezentacje umożliwia rozbudowany aparat wykonawczy: orkiestra, chór mieszany i chór chłopięcy. Filharmonia Krakowska zasłużyła się także, propagując w Polsce i na świecie dzieła Karola Szymanowskiego.

Sala filharmoniczna jest też miejscem wielu koncertów gościnnych (m.in. podczas dużych festiwali).