Wawel o zmierzchu 2026

czwartek, 30 lipca 2026, 20:00

Kup bilet
  • czwartek, 30 lipca 2026, 20:00
  • piątek, 31 lipca 2026, 20:00
  • sobota, 1 sierpnia 2026, 20:00
  • niedziela, 2 sierpnia 2026, 20:00
  • piątek, 7 sierpnia 2026, 11:00
  • piątek, 7 sierpnia 2026, 20:00
  • sobota, 8 sierpnia 2026, 20:00
  • niedziela, 9 sierpnia 2026, 20:00
>

To będzie muzyka po królewsku na królewskim wzgórzu! Na kameralnym, na co dzień niedostępnym dla turystów wawelskim dziedzińcu Stefana Batorego wystąpią młode skrzypaczki Antonina Musioł i Joanna Habich, tańce polskie i hiszpańskie na klawesyn solo i na cztery ręce zagrają Elżbieta Stefańska i Mariko Kato, I Kwintet fortepianowy Es-dur Schumanna zaproponują pianistka Magdalena Lisak i artsemble, zaś arie z oper i operetek zaśpiewa Monika Ledzion. Następnie przeniesiemy się na słynny renesansowy dziedziniec arkadowy. Tutaj podczas maratonu pianistycznego oraz wieczoru symfonicznego wystąpią artyści stojący u progu kariery, zaś dwa ostatnie spotkania będą należały do wyjątkowych osobowości. Najpierw recital mistrzowski da Lidia Grychtołówna – urodzona w 1928 roku nestorka polskiej pianistyki wciąż koncertuje i niezmiennie robi to koncertowo! Na finał w dziełach Chopina i Beethovena usłyszymy Zitong Wang, laureatkę III nagrody na ostatnim Konkursie Chopinowskim, a towarzyszyć jej będą Orkiestra CorDA Cracovia i dyrygent Paweł Kapuła (który we wrześniu wystąpi na londyńskich Promsach!). Wieczory cyklu Wawel o zmierzchu uzupełni słowo o muzyce Małgorzaty Janickiej-Słysz, dyrektor artystycznej festiwalu.

30 lipca 2026, 20.00
Dziedziniec Batorego
Zwyciężczynie 10. Ogólnopolskiego Konkursu Indywidualności Muzycznych „Atma” 2026:
Grand Prix: Antonina Musioł – skrzypce (Wojciech Musioł – fortepian)
Grand Prix: Joanna Habich – skrzypce (Joanna Zathey – fortepian)
W programie: utwory klasyczne i romantyczne

31 lipca 2026, 20.00
Dziedziniec Batorego
Elżbieta Stefańska & Mariko Kato – klawesyn
Pięć polskich tańców renesansowych
Bazyli Bohdanowicz (1740−1817) Polonez D-dur
Maciej Radziwiłł (1749−1800) Polonez C-dur 
Michał Kleofas Ogiński (1765−1833) Polonez d-moll 
Józef Elsner (1769−1854) Trzy polonezy: C-dur ,G-dur, f-moll na 4 ręce
Rondo à la Krakowiak na 4 ręce – aranżacja improwizowana
Georg Friedrich Händel (1685−1759) Passacaglia g-moll 
Antonio Soler (1729−1783, Fandango
Arcangelo Corelli (1653−1713) La Folia na 4 ręce – aranżacja improwizowana

1 sierpnia 2026, 20.00
Dziedziniec Batorego
Magdalena Lisak – fortepian 
artsemble:
Anna Korczyńska – I skrzypce
Fabio Salmeri – II skrzypce
Mateusz Doniec – altówka
Krzysztof Sadłowski – wiolonczela
Natalia Janotha (1856−1932) Mazurek A-dur op. 6 nr 2
Ignacy Jan Paderewski (1860−1941) Intermezzo polacco op. 14 nr 5
Fryderyk Chopin (1810−1849)
Etiuda E-dur op. 10 nr 3
Etiuda cis-moll op. 10 nr 4
Walc cis-moll op. 64 nr 2
Scherzo b-moll op. 31
***
Robert Schumann (1810−1856) I Kwintet fortepianowy Es-dur op. 44

2 sierpnia 2026, 20.00
Dziedziniec Batorego
Monika Ledzion – mezzosopran
Yaryna Rak – fortepian
Stanisław Moniuszko (1819−1872)
Pieśń wieczorna, sł. Władysław Syrokomla
Złota rybka, sł. Adam Mickiewicz
Groźna dziewczyna, sł. Józef Ignacy Kraszewski
Fryderyk Chopin (1810−1849)
Życzenie op. 74 nr 1, sł. Stefan Witwicki
Piosenka litewska op. 74 nr 16, sł. Ludwik Osiński
Śliczny chłopiec op. 74 nr 8, sł. Bohdan Zaleski
Fryderyk Chopin Walc e-moll op. posth
Stanisław Moniuszko
Biegnie słuchać w lasy, w knieje – dumka Jadwigi z opery Straszny dwór
Jak będę królową – aria z opery Rokiczana
Giacomo Puccini (1858−1924) O mio babbino caro – aria Lauretty z opery Gianni Schicchi
Pietro Mascagni (1863−1945) Voi lo sapete, o mamma – aria Santuzzy z opery Cavalleria rusticana
Jules Massenet (1842−1912) Méditation z opery Thaïs
Camille Saint-Saëns (1835−1921) Mon cœur s'ouvre à ta voix – aria z opery Samson et Dalila
Georges Bizet (1838−1875)
Les tringles des sistres tintaient – pieśń cygańska z opery Carmen
L’amour est un oiseau rebelle – habanera z opery Carmen

7 sierpnia 2026
Dziedziniec Arkadowy
Występy młodych pianistów
11.00 Emanuel Maňúch
12:00 Maciej Jonczyk
13:00 Jakub Derej
W programie m.in. Fryderyk Chopin oraz jazzowe improwizacje na tematy chopinowskie

7 sierpnia 2026, 20.00
Dziedziniec Arkadowy
Julia Majewska – skrzypce
Antoni Wrona – wiolonczela
Zuzanna Sejbuk – fortepian
Orkiestra CORda Cracovia
Bartosz
Staniszewski – dyrygent
Mieczysław Karłowicz (w 150. rocznicę urodzin kompozytora) Serenada na smyczki op. 2
Ludwig van Beethoven Koncert potrójny C-dur na fortepian, skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę op. 56

8 sierpnia 2026, 20.00
Dziedziniec Arkadowy

Lidia Grychtołówna – fortepian 
Franz Schubert (1797−1828) Impromptus op. 90: nr 2 – Es-dur nr 3 – Ges-dur nr 4 – As-dur
Robert Schumann (1810−1856) Sceny dziecięce op. 15
Fryderyk Chopin (1810−1849)
Nokturn F-dur op. 15 nr 1
3 Mazurki op. 59
Walc cis-moll op. 64 nr 2
Polonez cis-moll op. 26 nr 1

9 sierpnia 2026, 20.00
Dziedziniec Arkadowy
Zitong Wang – fortepian, laureatka III nagrody 19. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina
Orkiestra CORda Cracovia
Paweł Kapuła – dyrygent
Fryderyk Chopin
Walc E-dur op. posth. b. 44
Andante spianato et grande polonaise brillante op. 22
Wolfgang Amadeusz Mozart (w 270. rocznicę urodzin kompozytora) Uwertura do opery Wesele Figara
Ludwig van Beethoven III Koncert fortepianowy c-moll op. 37

Organizatorzy festiwalu 

Zamek Królewski na Wawelu Kierownictwo organizacyjne: Hubert Piątkowski
Grupa Twórcza „Castello” Dyrektor artystyczny: Małgorzata Janicka-Słysz
Słowo o muzyce na koncertach – Małgorzata Janicka-Słysz

Zamek Królewski na Wawelu

Wawel 5

Spektakularna renesansowa rezydencja pałacowa, którą podziwiamy do dziś na wawelskim wzgórzu, powstała w wyniku przebudowy gotyckiego zamku królewskiego w pierwszej połowie XVI wieku na życzenie Zygmunta I Starego. Mieszkali tu polscy królowie z najbliższą rodziną, a w reprezentacyjnych komnatach toczyło się życie dworskie i polityczne.

Zamek imponuje otwartą przestrzenią dziedzińca arkadowego, z którego prowadzą drogi na poszczególne wystawy: Reprezentacyjne Komnaty Królewskie, Prywatne Apartamenty Królewskie, Skarbiec i Zbrojownia, Sztuka Wschodu. Dla zainteresowanych historią zamku i wzgórza w okresie wczesnego średniowiecza dostępna jest ekspozycja Wawel Zaginiony.

Zwiedzanie wnętrz zamkowych pozwala wyobrazić sobie szczegóły dawnego życia monarchów. Sale na pierwszym piętrze (Prywatne Apartamenty Królewskie) mieszczą ekspozycję nawiązującą do ich dawnego charakteru i wyposażenia. Znajdują się tutaj mieszkania królewskie, komnaty świty dworskiej, pokoje dla gości i pomieszczenia, w których monarchowie oddawali się swoim pasjom. Szczególne zainteresowania królów Polski w XVI wieku były związane z wiedzą tajemną i alchemią. W jednej z wież Zygmunt III Waza miał urządzoną pracownię, w której podobno przeprowadzał eksperymenty z udziałem wybitnego alchemika Michała Sędziwoja. Wcześniej na zamku miał działać na poły legendarny mistrz Twardowski. Podobno król Zygmunt II August kazał mu wywołać ducha swojej ukochanej, przedwcześnie zmarłej małżonki Barbary Radziwiłłówny. Spośród eksponowanych w tych wnętrzach dzieł sztuki szczególną wartość przedstawiają arrasy z unikatowej kolekcji Zygmunta II Augusta, wykonane w Brukseli w połowie XVI wieku. Jest to największy na świecie zespół tapiserii zrealizowany na zamówienie jednego władcy. W Prywatnych Apartamentach możemy podziwiać przede wszystkim arrasy pejzażowo-zwierzęce, czyli werdiury.

Zwiedzając drugie piętro zamku (Reprezentacyjne Komnaty Królewskie), wkraczamy w przestrzeń oficjalnych wydarzeń rangi państwowej, które rozgrywały się tutaj w czasach Złotego Wieku polskiej kultury. Szczególnie warto zwrócić uwagę na sale posiedzeń dwóch izb parlamentu, czyli Sejmu. Pierwsza z nich obradowała w sali zwanej dziś Senatorską. Ta największa komnata zamkowa gościła też inne ważne uroczystości państwowe i dworskie, bale, widowiska teatralne i występy muzyków, a także królewskie wesela. Na ścianach sali Senatorskiej – pokrytych kurdybanem, czyli barwioną i bogato zdobioną skórą – można podziwiać kolejne majestatyczne arrasy z kolekcji Zygmunta II Augusta, tym razem o tematyce biblijnej. Niższa izba Sejmu obradowała w sali Poselskiej zwanej także Pod Głowami od jej najbardziej charakterystycznego elementu, czyli rzeźbionych renesansowych głów umieszczonych w kasetonowym stropie. Tutaj również król przyjmował poselstwa i wydawał wyroki. Z jedną z dekoracyjnych głów, przedstawiającą kobietę z przepaską na ustach, wiąże się legenda. Gdy Zygmunt August miał pewnego dnia wydać wyrok w trudnej sprawie, głowa przemówiła ze stropu: Rex Auguste iudica iuste („Królu Auguście, sądźcie sprawiedliwie”). Jej słowom stało się zadość, ale od tamtej pory usta kobiety zasłania przepaska, aby już nigdy nie ingerowała w królewskie decyzje.

W czasie obrad Sejmu sądy królewskie odbywały się w innej reprezentacyjnej komnacie, zwanej salą Pod Orłem. Na jej ścianach, oprócz kurdybanu, możemy dziś oglądać portrety królewskie i sceny historyczne z XVII wieku. W podobnej barokowej stylistyce jest utrzymana sala Pod Ptakami, której ozdobą są marmurowy kominek projektu Giovanniego Trevano i portale z herbami dynastii Wazów. Była to ulubiona komnata Zygmunta III. Przylega do niej niewielka kaplica bogato zdobiona stiukami, w której król zwykle słuchał mszy. Gratką dla zainteresowanych militariami i rycerstwem będą z kolei sala Pod Przeglądem Wojsk – z fryzem ukazującym defiladę wojskową przed królem – i sala Turniejowa, której fryz przedstawia turniej rycerski. Malowidła, dzieło Antoniego z Wrocławia i Hansa Dürera (brata słynnego Albrechta), powstały w pierwszej połowie XVI wieku.

Zainteresowania militarne (ale nie tylko) można rozwinąć, oglądając wystawę w Skarbcu Koronnym i Zbrojowni. Najcenniejszym eksponatem jest tutaj Szczerbiec – miecz koronacyjny królów Polski o 800-letniej historii, jedna z najważniejszych pamiątek historycznych naszego kraju. Oprócz niego ekspozycja mieści wiele rodzajów broni i zbroi z różnych czasów, a także liczne trofea wojenne.

Trofea można również oglądać na wystawie Sztuka Wschodu, która gromadzi kolekcję zabytków uzyskanych w wyniku militarnych i handlowych kontaktów z krajami Bliskiego Wschodu oraz kolekcję ceramiki chińskiej. Dzieła rzemiosła artystycznego Turcji, Krymu, Kaukazu czy Iranu przez stulecia przenikały do Polski, a tutejsza obyczajowość szlachecka i dworski ceremoniał przybrały w XVII wieku rysy nieco orientalne – „sarmackie”.

OK Nasz strona korzysta z plików cookies w celach statystycznych, marketingowych i promocyjnych. Możesz wyłączyć tą opcję w ustawieniach prywatności swojej przeglądarki.